Lieve mensen,

Wat een superdag! Geweldig, Jannie en ik hebben zelden zo genoten. Deze judoreünie was het allermooiste cadeau wat jullie voor ons konden bedenken.

Jullie komst, het weerzien, het bijpraten, het fantastische judocadeau, de vele andere cadeaus en de bloemen. De vele anekdotes en dan nog de meest vreemde judoles van mijn leven, een dojo zo vol dat je nauwelijks kon bewegen, waarin iedereen dan toch als vanouds met elkaar ‘aan de jas’ ging.

De abrupte onderbreking van deze les voor de officiële foto’s was een feest op zich. Wat was deze mevrouw streng, maar toch ook wel weer leuk. Volgens mij zijn er maar weinig judoka’s onder ons, die na deze fotosessie bij haar in aanmerking komen voor een carrière als fotomodel. Vooral: “wil die meneer in dat witte pak iets naar rechts gaan”, was een Ippon waard. Toch weet ik zeker dat ze heel mooi worden die foto’s van Toos.

Bij het heerlijke eten werd het iets rustiger, om daarna tijdens het feestje weer even zo vrolijk en luidruchtig verder te gaan met (wel zeer oude) anekdotes over andere sportieve uitwassen. Zoals b.v. hardlopen, waarvan zeer oude nog bewegende beelden waren geconserveerd en getoond door onze vriend Piet Slotboom. Gelukkig waren er geen (bewegende) beelden meer te achterhalen van de activiteiten die volgens Udo in de categorie “fietsen” vielen.

Zeker het weerzien van deze ‘judomaatjes’ uit de tijd van Judo-Kwai Brummen en Velp (de periode voor Meppel) was voor ons een aangename verrassing.

En natuurlijk de aanwezigheid van Maris en Jasper en van de Familie Non, die ons “opving” toen wij in Meppel kwamen wonen.

Beste mensen, het was echt een superdag!

Jannie en ik willen dan ook iedereen heel, heel, heel hartelijk danken voor dit geweldige “reüniecadeau”. Mooier kon het niet!

Onze speciale dank gaat naar de reüniecommissie, Albert Hasper, Martin Hellendoorn, Marcel Woudman, Maurice Bruinsma, Jan Nip en Walter Klerks, die voor deze zo succesvolle dag verantwoordelijk waren.

Wij, Jannnie, Maris, Jasper en ik, zijn deze vrienden zeer erkentelijk voor hun inzet, tijd en energie die zij hebben gestoken in deze reunie.

Guus en Jannie.

ps

Ik beloof, als we een beetje zijn bijgekomen van alle indrukken en emoties van deze dag hierop nog uitgebreid en meer in detail op terug komen.

We hopen, op jullie reacties en foto’s, wij zullen ons best doen, om ook zo snel mogelijk via onze website jullie te “bestoken” met reacties en foto’s.

Guus